Zo hoort het
Je wilt in een document kunnen springen in plaats van alles doorlopen. Daar zijn bladwijzers voor, en een inhoudsopgave met verwijstags. Heeft een document koppen of meer dan één pagina, geef het dan bladwijzers.
Een link hoort in een /Link-tag te staan en een naam te hebben waar een lezer iets aan heeft. Iemand met een schermlezer vraagt een lijst van alle links op en gaat die af, los van de tekst eromheen.
Wat er vaak misgaat
- Een klikbaar gebied zit niet in een linktag. De link werkt dan alleen met de muis.
- De naam van de link zegt niets: "lees meer", ">>", of er is helemaal geen naam. Staat er "Annotation", dan had de link geen tekst en heeft het taggen dat woord ingevuld. Geef de link in je bronbestand een tekst.
- De tabvolgorde van de pagina volgt de structuur van het document niet. Bij een invulbaar formulier merk je dat het snelst: je vult veld 1 in, drukt op tab en komt in veld 4. 7 van 33 documenten in onze meting.
- Een lang document heeft geen bladwijzers en ook geen koppen om op te navigeren. Bij een korter document zijn bladwijzers ook een goed idee.
- De inhoudsopgave heeft geen verwijstags, en voetnoten hangen niet aan hun verwijzing. Allebei mensenwerk.
Waar je het oplost
Bladwijzers maakt de export uit je koppen, dus zet die optie aan. Geef elke link een naam die ook los van de zin te begrijpen is, dus niet lees meer.